κάποιοι θα γιορτάσουν αλλιώς... Σε αίθουσες αναμονής στα όρια της Υπομονής μόνος περίμενα Και μου την πέφτανε εκεί όλο περιθωριακοί και υποκείμενα Στα πόδια μου σακ ντε βουαγιάζ στ’ αυτιά μου RnB και Jazz στο χέρι ζύθος με μάτι να γυαλίζει σαν βουτυρωμένο κρουασάν μέσα στο πλήθος Έκανα γνωριμίες και στο λερωμένο το παρκέ ξάπλωσα αρίδες Συζήτησα με ποντικούς κι έζησα απίστευτα κους κους με κατσαρίδες Χόρεψα μόνος μου ταγκό κι έμαθα να μιλάω αργκό κόντρα στο ρεύμα Και -η μνήμη μου αν δε μ’ απατά- κάποτε είχα και λεφτά για γνήσιο γεύμα Το ευχαριστιόμουν’ ασφαλώς μα δε γινόταν δυστυχώς πλέον να θάλλω σε αυτές τις συναναστροφές αφού είχα προδιαγραφές για κάτι άλλο Μέσα μου ένας ορυμαγδός από φωνές που λέγαν’ πως πρέπει να φύγω γιατί το μέλλον μου εκεί δεν είχε μια προοπτική να φτιάξει λίγο Μετά, κάποιες χρονιές ντεμέκ μια στο αμπάρι μια στο deck μια πίσω πάλι να παλαντζάρω εδώ κι εκεί μέχρι να δω στην τελική πού θα με βγάλει Προσεχτικά τα βήματα κρατώντας τα προσχήματα στο όριο πάνω τώρα έ...
o καινούργιος εθνικός μας ύμνος;
ΑπάντησηΔιαγραφήεμένα μου πάει πάντως
..θεικό!!!!!!!!!
Σταθερά αγαπημένο το αδράχτι, με ή χωρίς εικόνες.. Καλησπέρα και καλή εβδομάδα, αγαπητοί Καραμπουζουκλήδες
ΑπάντησηΔιαγραφήόμορφο :)
ΑπάντησηΔιαγραφήKostas:
ΑπάντησηΔιαγραφήΑφού σας πηγαίνει τότε σας το αφιερώνουμε!
Thalassaki:
Καλησπέρα και από εμάς. Χαρά μας που το αγαπάτε :-)
trelos:
Ευχαριστούμε αγαπητέ τρελέ! Χαρά μας να σας βλέπουμε εδώ.