κάποιοι θα γιορτάσουν αλλιώς... Σε αίθουσες αναμονής στα όρια της Υπομονής μόνος περίμενα Και μου την πέφτανε εκεί όλο περιθωριακοί και υποκείμενα Στα πόδια μου σακ ντε βουαγιάζ στ’ αυτιά μου RnB και Jazz στο χέρι ζύθος με μάτι να γυαλίζει σαν βουτυρωμένο κρουασάν μέσα στο πλήθος Έκανα γνωριμίες και στο λερωμένο το παρκέ ξάπλωσα αρίδες Συζήτησα με ποντικούς κι έζησα απίστευτα κους κους με κατσαρίδες Χόρεψα μόνος μου ταγκό κι έμαθα να μιλάω αργκό κόντρα στο ρεύμα Και -η μνήμη μου αν δε μ’ απατά- κάποτε είχα και λεφτά για γνήσιο γεύμα Το ευχαριστιόμουν’ ασφαλώς μα δε γινόταν δυστυχώς πλέον να θάλλω σε αυτές τις συναναστροφές αφού είχα προδιαγραφές για κάτι άλλο Μέσα μου ένας ορυμαγδός από φωνές που λέγαν’ πως πρέπει να φύγω γιατί το μέλλον μου εκεί δεν είχε μια προοπτική να φτιάξει λίγο Μετά, κάποιες χρονιές ντεμέκ μια στο αμπάρι μια στο deck μια πίσω πάλι να παλαντζάρω εδώ κι εκεί μέχρι να δω στην τελική πού θα με βγάλει Προσεχτικά τα βήματα κρατώντας τα προσχήματα στο όριο πάνω τώρα έ...
κοίτα σύμπτωση,θα σας ζητούσα την άδεια να ανεβάσω στο yutube κι από εκεί στο facebook αλλά με προλάβατε
ΑπάντησηΔιαγραφή...ευτυχώς απ ότι βλέπω!
Kostas:
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα μη ρωτάτε.
Έχετε ελευθέρας εσείς.
Βρε καλώς τα αρχιλαμόγια που μιλάνε για λαμογιές. Ωραία θα περάσουμε πάω να φωνάξω και τους άλλους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑνώνυμος:
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπητέ ανώνυμε μας έχετε προβληματίσει πάρα πολύ.
Όλο το Σαββατοκύριακο αναρωτιόμασταν αν πρέπει να σας απαντήσουμε ή αν πρέπει να σας γράψουμε στα αρχίδια μας.
Τελικά αποφασίσαμε το δεύτερο...
Όποτε θέλετε φωνάξτε και τους άλλους να τους γράψουμε κι αυτούς.
Χώρος υπάρχει άπλετος.