...ΚαΡαΜπΟυΖοΥκΛήΔεΣ...

Το Χάπι Χορηγός Η Μνήμη Μυστήριο Θα πάρω φόρα... Μέχρι το θάνατο Το νόημα της ζωής Οι ώρες της Υπομονής Τρίγωνα Κάλαντα Μάγκας

Πατάς το πλέι και ακούς... Download

Σαράντα χρόνια φούρναρης κι ογδόντα ταβερνιάρης εκατόν είκοσι χρονών και φαίνομαι εικοσάρης από μικρός στα βάσανα και από νωρίς στην πιάτσα ξέρω όλες τις κακοτοπιές που κρύβουνε στραπάτσα κι εδώ σας λέω εν τιμή στα χρόνια που έχω ζήσει από όλα τα προβλήματα ένα δεν το ‘χω λύσει πρόβλημα που με απασχολεί πάνω από ένα αιώνα ........................ ........................

κάποιοι θα γιορτάσουν αλλιώς... Σε αίθουσες αναμονής στα όρια της Υπομονής μόνος περίμενα Και μου την πέφτανε εκεί όλο περιθωριακοί και υποκείμενα Στα πόδια μου σακ ντε βουαγιάζ στ’ αυτιά μου RnB και Jazz στο χέρι ζύθος με μάτι να γυαλίζει σαν βουτυρωμένο κρουασάν μέσα στο πλήθος Έκανα γνωριμίες και στο λερωμένο το παρκέ ξάπλωσα αρίδες Συζήτησα με ποντικούς κι έζησα απίστευτα κους κους με κατσαρίδες Χόρεψα μόνος μου ταγκό κι έμαθα να μιλάω αργκό κόντρα στο ρεύμα Και -η μνήμη μου αν δε μ’ απατά- κάποτε είχα και λεφτά για γνήσιο γεύμα Το ευχαριστιόμουν’ ασφαλώς μα δε γινόταν δυστυχώς πλέον να θάλλω σε αυτές τις συναναστροφές αφού είχα προδιαγραφές για κάτι άλλο Μέσα μου ένας ορυμαγδός από φωνές που λέγαν’ πως πρέπει να φύγω γιατί το μέλλον μου εκεί δεν είχε μια προοπτική να φτιάξει λίγο Μετά, κάποιες χρονιές ντεμέκ μια στο αμπάρι μια στο deck μια πίσω πάλι να παλαντζάρω εδώ κι εκεί μέχρι να δω στην τελική πού θα με βγάλει Προσεχτικά τα βήματα κρατώντας τα προσχήματα στο όριο πάνω τώρα έ...

Σου τα ‘δινα κολλαριστά κι εσύ μου τα λεγες πλαστά τώρα ό,τι έκανα το μετανιώνω με καταχρέωσες κι όλο πληρώνω Στα ακούμπαγα κανονικά χάρισμα κι όχι δανεικά και το αποτέλεσμα και η ουσία μου βάλαν’ το όνομα στον Τειρεσία Εγώ χρωστώ στη Μιχαλού κι εσύ τα τρως τώρα αλλού σε ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα γι αυτό με τσάκισες στα χρέη καριόλα για πάρτη σου είχα δυο δουλειές κι εσύ Martini με ελιές εσένα σε ένοιαζαν τα μανικιούρια κι εγώ στον κώλο μου είχα τα αγγούρια Με άφησες κι ησύχασα (τώρα δουλεύω στη Χασιά) Κάνω θελήματα σε ένα χασάπη Αυτά έχει ο έρωτας. Έτσι είν’ η αγάπη…

Σε αυτό τον κόσμο ο άνθρωπος όλο αναρωτιέται για της ζωής το νόημα παιδεύεται χτυπιέται τα ίδια τα προβλήματα κι εγώ αντιμετωπίζω μα έχω γίνει πια σοφός κι έμαθα να μην πήζω τη μυστική τη συνταγή τώρα θα ανακοινώσω κι εύχομαι απ’ τη μιζέρια σας κι εσάς να σας γλιτώσω δυο πράγματα με βγάζουνε εμένα από το λούκι ?????????????????????? ??????????????????????

Είμαστε εμείς τα δύο τόσο ενωμένα που θα έλεγε κανείς πως είμαστε ένα Δίπλα σου ζω κοντά σου ανασαίνω και αν σε χάσω αυτόματα πεθαίνω Τόσο μεγάλη είν’ η αγάπη αυτή που σου ‘χω που ντύνομαι με αυτό που ντύνεσαι το ρούχο Μία καρδιά χτυπά για μας ρυθμό έχει ένα Στο ξαναλέω. Αφού είμαστε ενωμένα… Όταν πονάς ο πόνος σου αντανακλάται φτάνει σε μένα. Το κορμάκι μου συσπάται Όταν κρυώνεις κι εγώ νιώθω αυτό το κρύο Στο ξαναλέω. Είμαστε ένα. Όχι δύο Είναι αγάπη ή ανάγκη; Δεν το ξέρω Δεν ξέρω αλήθεια αν ποτέ θα καταφέρω να ζήσω μόνο μου. Δεν ξέρω κι αμφιβάλλω “Αυτά είπε χθες.........................”